De naam "Philippines" komt van de Spaanse kroonprins "Filips II".  Tijdens zijn regeerperiode hingen de Spanjaarden in de overzeese gebieden echt het beest uit.  Een reputatie die hen gedurende eeuwen zal blijven achtervolgen.

De eilandengroep werd eigenlijk ontdekt door "Ferdinand Magellan" in 1521.  En gaf er de naam "Las Felipinas" - de eilanden van Filip.  Maar de lokale bevolking (indios genaamd) bood meer weerstand dan verwacht en bijna de volledige expeditie incl. Magellan kwamen er om het leven.

De eigenlijke kolonisatie liet nog enkele jaren op zich wachten.  Maar in 1565 was het menens met "Miguel Lopez de Legaspi" die er een Spaanse basis vestigde in het dorp dat nu beter bekend is onder de naam Manila.  Daar er in de Filipijnen op dat ogenblik geen centraal bewind was, was het voor de Spanjaarden vrij eenvoudig om deze eilandengroep in te palmen.  Enkel op het meest zuidelijk eiland, Mindanao, konden ze weerstand bieden tegen de Spaanse invloed.  Samen met de bezetter kwam ook het nieuwe geloof, het Katholicisme.

Lapulapu wordt beschouwd als één van de grote figuren uit het prille begin van de Filippijnse geschiedenis.  Het eerste waaraan men denkt als men de naam Lapulapu hoort is aan de dood van Magellan.  Voor dit feit wordt Lapulapu niet geëerd, maar wel voor het verwerpen van de Spaanse bezetting.  Dit in tegenstelling tot de overige Raja (stamhoofd of koning) die zich wel neerlegden bij de bezetter.

Op 28 april 1521 raakten Magellan en zo’n 60 van zijn manschappen betrokken in zware gevechten met de krijgers van Lapulapu.  Hierbij raakte Magellan gewond aan zijn been.  Van zodra de krijgers dit zagen snelden ze naar hem toe en doodden hem met hun speren.  De nog resterende Spanjaarden vluchtten onmiddellijk naar hun schepen en verlieten tijdelijk de Filippijnen.

De overwinning van Lapulapu wordt nog jaarlijks herdacht met een heus schouwspel op de plaats waar men denk dat de veldslag zou plaats gevonden hebben.

Er is echter weinig gekend over het leven van Lapulapu, wel duikt zijn naam op in tal van legendes en sagen.  Zoals bv. “the legend of the Origin of the Coconut” en indirect in het 20^ste eeuwse legende “legend of the Bow and Arrow”.

Gedurende de 327 jaar durende bezetting waren er her en der vele revoluties.  Deze werden echter telkenmale op een bloedige wijze de kop ingedrukt.  Zelfs de Katipunan, de revolutionaire beweging die geleid werd door "Andres Bonifacio" maar geïnspireerd door "Dr. José Rizal" kon geen weerstand bieden.

Voor de Filipino is "Dr. José Rizal" de nationale held.  Zijn hogere studies verrichte hij in Manila en in Spanje.  In 1886 schreef hij in Berlijn zijn boek "Noli me Tangere" waarin hij de Katholieke Kerk in de Filippijnen veroordeelt.  Kort daarna begon hij meer en meer artikelen te schrijven over het Filippijnse Nationalisme en de strijd naar onafhankelijkheid.  Bij zijn terugkeer uit Europa, waar hij tevens geneeskunde gestudeerd had, werd hij al gauw verbannen naar het eiland Mindanao.  Daar startte hij zijn praktijk als dokter.  Hoewel hij geen rechtstreekse contacten meer had met de vrijheidsstrijders bleef hij toch eiveren voor een Filippijnse onafhankelijkheid. 

Bij een mislukte opstand vluchtte Andres Bonifacio, de leider van de Katipunan de bergen in en nam Emilio Aguinaldo zijn plaats in. In 1896 werd Rizal gearresteerd, veroordeeld en geëxecuteerd op 30 december.  Uiteindelijk waren het de Amerikanen die de Spanjaarden tussen 1898 en 1901 uit de Filippijnen verdreven.  Op 12 juni 1898 verklaarde "Emilio Aguinaldo" de onafhankelijkheid en werd benoemd tot president.  Dit paste uiteraard niet in de Amerikaanse plannen en op 4 februari 1899 verklaarde hij de oorlog aan de nieuwe bezetters.  Kort na zijn arrestatie op 23 maart 1901 sloot hij zich aan bij de Amerikaanse Alliantie.  Zijn droom van een onafhankelijk Filippijnen moest nog zo'n 50 jaar wachten maar werd realiteit op 4 juli 1946.  De Amerikanen brachten hun naast hun politieke systeem en hun "way of life" ook het onderwijssyteem naar de Filippijnen. 

In 1935 werd het een Amerikaans commonwealth land met "Manuel Luis Quezon" als president.   

In 1942 werden de Amerikanen verdreven door de Japanners.  Maar "Generaal McArthur" beloofde, toen hij zijn leger terugtrok, dat hij zou terugkeren en zegevieren over Japanners.  Hij kwam 1945 zijn belofte na toen hij ze bevrijdde van de Japanse bezetter.  In 1946 werd de Filippijnen een democratische republiek.  "Manuel Roxas" wordt de eerste Filippijnse president.

"Ferdinand Marcos" wint de verkiezingen in 1965 en  zal als een echt dictator heersen over de Filippijnen.  Marcos heeft zijn eigelijke faam verworven tijdens de tweede wereldoorlog waar hij verschillende medailles behaalde voor zijn heldhaftige daden voor het vaderland.  In 1972 kondigt hij de "Martial Law" af en laat hij alle leiders van de oppositie arresteren, waaronder ook "Senator Benigo Aquino Jr". In 1980 wordt Aquino vrijgelaten en trekt naar de US voor een hartoperatie.  Bij zijn terugkeer op 21 augustus 1983 wordt hij echter vermoord op de luchthaven van Manila.  In 1986 stelt Aquino's weduwe Corazon (Cory) zich kandidaat voor de verkiezingen. Maar Marcos laat deze vervalsen en roept zich onmiddellijk uit tot president.  Wat een echte rebellie tot stand brengt.  Na de "People Power Revolution" van 22 tot 25 februari, die de dictator Marcos ten val bracht, kwam pas de echte democratie tot stand.  Marcos vluchtte met zijn gezin naar Honolulu.  Waar hij op 28 september 1989 overleed.

Cory Aquino (links) wordt op 25 februari 1986 (na Peoples Revolution) aangesteld als president.  Gezien zij geen echte kennis heeft van politiek komt het land nog meer te vervallen en blijft de corruptie heersen. Op haar beurt werd zij opgevolgd door Fidel V. Ramos (rechts) in 1992, na de presidents-verkiezingen.

Na de verkiezingen van 1998 ging president onder de naam Joseph  Ejercito Estrada (linksonder) beter bekend als Erap.   In januari 2001 is gedwongen te vluchten door de rellen die de "Peoples Revolution II" teweeg brengen.  Hij wordt beschuldigd van "diefstal van geld uit de staatskas", "misbruik van overheidsgeld", "corruptie" en "meineed", in de maand april 2001 zal hij zelfs gearresteerd worden.  Wat opnieuw zware rellen met zich meebrengen.

Sinds februari 2001 neemt Gloria Macapagal Arroyo het ambt waar.

Ferdinand Marcos zijn echtgenote "Imelda Marcos" verblijft sinds 1991 terug in de Filippijnen en probeert sindsdien terug aan de macht te komen.